Nederlandse Loterij Clubcompetitie Mannen

OWC’ers doorkruisen 12 provincies in 1 dag


De renners die zich normaal zouden uitleven in de Nederlandse Loterij Clubcompetitie voor mannen zoeken en vinden uitdagingen om het gebrek aan wedstrijden te compenseren. Zo gingen Lars de Bot en Ruben Dragt van de Oldenzaalse Wieler Club (OWC) afgelopen weekend op pad om twaalf provincies te doorkruisen op één dag. Ondanks vijf lekke banden en een tegenwerkend pedaal slaagden de twee renners uit Twente erin om de missie te volbrengen. De Bot reed eerder dit seizoen al eens 350 kilometer op één dag, nu deed hij er honderd bij. “En dat terwijl ik toen dacht zoiets nooit meer opnieuw te doen.”

Hun missie begon net onder Nijmegen, waar ze Gelderland, Limburg en Brabant in relatief korte tijd wisten te doorkruisen, maar toen wachtte een lang stuk richting Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Holland om vervolgens via Utrecht en Flevoland in hun eigen Overijssel uit te komen. Maar toen moesten de drie noordelijke provincies nog komen, na 15 uur en 446  kilometer stopte het avontuur in het Groningse Zevenhuizen. De Bot vertelt: “Met name de lekke banden maakten het moeilijk, ze kwamen ook nog allemaal op mijn naam. Op een gegeven moment kom je op het punt dat je er gewoon geen lekke band meer bij kan hebben. Ruben kreeg problemen met zijn pedaal, ook dat was spannend. Maar uiteindelijk haalden we het. Mentaal was het wel lastig dat we op een gegeven moment flink achter gingen lopen op ons schema. En dan denk je wel een paar keer ‘waar zijn we aan begonnen?’, maar als de missie slaagt, is er ook veel voldoening.”

Onderweg werden er twee pitstops gehouden, bij de laatste werd er ook nog pasta genuttigd. Bij die stops werden de voorraden voor onderweg ook bijgevuld. “Zaken als suikerbrood en cola zorgden voor de extra energie.” De Bot vond het prettig om nu wat gezelschap te hebben onderweg. “Je hebt toch iemand om je ervaringen mee te delen, al moet ik eerlijk zeggen dat we op het laatst niet zoveel meer te zeggen hadden.” Onderweg was het ook nog opletten geblazen. “Het begon te schemeren en in Drenthe werden we opeens geconfronteerd met van die grote grazers op ons pad. En onderweg hadden we al een hert in de hekken zien rennen. Bovendien was het laveren tussen alle jonge eendjes door, waarvan er natuurlijk veel net uit hun ei waren gekropen.”

Het seizoen had er anders moeten uitzien voor de twee die met hun club een combinatie met de Almelose formatie De Zwaluwen vormen in de Nederlandse Loterij Clubcompetitie. De Bot keerde terug naar Twente na een uitstapje naar Sensa-Kanjers voor Kanjers. “Mijn doel was om meer klassiekers te rijden, als team wilden we ons nadrukkelijker laten zien dan het jaar ervoor. Maar uiteindelijk is het er niet van gekomen. Hopelijk kunnen we de Zuiderzeeronde nog rijden, maar verder staan er voor onze clubs niet veel wedstrijden meer op het programma. Maar het zou al mooi zijn als we nog iets kunnen rijden in het wielerseizoen 2020.” Hij vermoedt niet dat het er van gekomen was om tochten als deze te maken als het wielerjaar zich zoals gepland ontrold had. “Ik had dit soort monstertochten nog nooit gemaakt in ieder geval. Het is natuurlijk ook niet eenvoudig in te passen tussen de trainingen en de wedstrijden op de normale kalender. Maar – hoewel het direct na afloop even bijkomen is – ik heb nu wel gemerkt dat het veel voldoening geeft om dit soort dingen te bedenken, uit te zetten en uit te voeren. Dus wie weet, komt het er ook volgend seizoen van. Maar dan wil ik vooral ook mijn voor dit jaar gestelde doelen proberen wél te behalen.”

Delen